Shint Nyo Lay

ဘဝသင္ခန္းစာ(၁၆)           ေၾကာင္နဲ႔ ဝက္က သူငယ္ခ်င္းေတြ။ တစ္ေန႔ သူတို့ႏွစ္ေယာက္လမ္းေလွ်ာက္လာရင္း ေၾကာင္ က မုဆိုးေထာင္ထားတဲ့ က်င္းႀကီးထဲ ျပဳတ္က်သြားတယ္။ ဝက္ ကႀကိဳးအရွည္တစ္ေခ်ာင္းသြားရွာလာတယ္။ ေၾကာင္က ဝက္ကို ႀကိဳးပစ္ခ်ခိုင္းတယ္။ ဝက္က ႀကိဳးအေခြလိုက္ ပစ္ခ်ေပးလိုက္တယ္။ေၾကာင္က ေဒါသထြက္ျပီးေျပာတယ္။

ဘဝသင္ခန္းစာ(၁၅)                 စိတ္ေရာဂါကု ဆရာဝန္ထံ ေရာက္လာေသာ လူနာက.... “ ဆရာ..ကြ်န္ေတာ့္ကိုယ္လံုးမွာ မိေခ်ာင္းငယ္ေလးေတြ အမ်ားၾကီး ကပ္ေနတယ္ ” ဟု ေျပာျပီး သူ့ကိုယ္ေပၚမွ မိေက်ာင္းငယ္ေလးမ်ားကို ခြာခ်ဟန္ျပဳသည္။

ဘဝသင္ခန္းစာ(၁၄)                 ငွက္တစ္ေကာင္သည္ ေဆာင္းခိုရန္အလို႔ငွာ ေတာင္ပိုင္းအရပ္သို႔ ျပန္သန္းလာခဲ့သည္။ လမ္းခုလတ္တြင္ ေအးလြန္းလွသျဖင့္ မခံႏိုင္ေတာ့ဘဲ ခဲ၍ ေျမျပင္ေပၚသို႔ က်ရရွာသည္။ ထုိစဥ္ အနားမွာ ျဖတ္သြားသည့္ ႏြားတစ္ေကာင္က ေအးခဲေနသည့္ ထိုငွက္ေပၚသို႔ မစင္စြန္႔ခ်ခဲ့သည္။ ငွက္လည္း အေတာ္ပင္ ေဒါသ ထြက္သြားသည္။ သို႔ေသာ္ ထိုႏြားမစင္ေၾကာင့္ ေအးခဲေနရာမွ သက္သာရာရသည္ကို သတိျပဳမိသြားသည္။

ငယ္ေပါင္းႀကီးေဖာ္ ျမန္မာစာ ငယ္ေပါင္းႀကီးေဖာ္ ဟူေသာ စကားအသံုးအႏႈန္း၏ အဓိပၸာယ္မႇာ အသက္အရြယ္ ငယ္စဥ္က စတင္၍ အသက္အရြယ္ ႀကီးသည့္တိုင္ေအာင္ ဆက္ဆံေပါင္းသင္း လာသူဟူ၍ ျဖစ္သည္။ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ား အတြက္ ျမန္မာစာသည္ ငယ္ေပါင္းႀကီးေဖာ္ ျဖစ္သည္။ ငယ္ေပါင္းႀကီးေဖာ္ ျမန္မာစာဟူေသာ အဆိုအမိန္႔သည္ ကြၽန္ေတာ္၏ စာေပသင္ဆရာႏႇင့္ စာေပေက်းဇူးရႇင္ဆရာ ေဒါက္တာဦးခင္ေအး (ေမာင္ခင္မင္-ဓႏုျဖဴ) ၏ နည္းယူမႇတ္သား ေလးစားဖြယ္ အဆိုအမိန္႔ တစ္ရပ္ျဖစ္သည္။

ဘဝသင္ခန္းစာ(၁၃)                 ေရဘဲတစ္ေကာင္သည္ ကၽြဲႀကီးတစ္ေကာင္ႏွင့္ ေဆြးေႏြးေနသည္။ “ ငါကြာ ဒီသစ္ပင္ထိပ္ထိ ပ်ံႏိုင္ခ်င္လိုက္တာ၊ ငါ့ေတာင္ပံေတြကလည္း ပ်ံႏိုင္ေလာက္တဲ့ အားမရွိဘူးကြ…” “ ဘာခက္သလဲကြာ၊ ငါ့ မစင္နည္းနည္း စားၾကည့္ေပါ့၊ ငါက အသီးအရြက္ပဲစားလို႔ ငါ့မစင္က အားျဖစ္တယ္လို႔ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ေျပာၾကတယ္…”

ဘဝသင္ခန္းစာ(၁၂) အေဖနဲ႔သား စကားေျပာေနတယ္။ သား ။ ။ အေဖ့ရဲ႕ ေခါင္းမွာ ဆံပင္ျဖဴ တစ္ေခ်ာင္း ေတြ႔တယ္။ အေဖ ။ ။ အခ်ိန္တိုင္း မင္း ငါ့ကုိ မေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ လုပ္ေနတဲ့ အတြက္ ငါ့ဆံပင္ေတြ အကုန္လံုး ျဖဴလာေတာ့မွာ။ သား ။ ။ အဘြားရဲ႕ ဆံပင္ေတြ အားလံုး ဘာေၾကာင့္ ျဖဴရသလဲ ဆိုတာကို ကြ်န္ေတာ္ နားလည္သြားပါျပီ။ မူရင္းေရးသူအား Credit: (PS:လိုတာထက္ ပိုမေျပာမိေစနဲ႔)

ဘဝသင္ခန္းစာ(၁၁)  လူပ်ိဳႀကီး ကိုၿဖိဳးေမာင္ႏွင့္ " ခိုင္းေတာ့သက္ေဝ" စားေသာက္ဆိုင္မွ ကိုေမာ္ႀကီးတို႔ ကမ္းေျခသြားကာ အပန္းေျဖၾကသည္။ ႏွစ္ဦးစလံုးမွာ လူပ်ိဳႀကီးမ်ားျဖစ္ၾက၍ ကမ္းေျခတြင္ အစြမ္းကုန္ ကဲၾကသည္။ အခ်ိန္ျပည့္ ေရစိမ္ေနၾကသည္။ ဟိုသည္ ေလွ်ာက္သြားရင္း လူရွင္းရာ ေက်ာက္ေဆာင္မ်ားဆီသို႔ေရာက္ေသာအခါ ကမ္းေျခတြင္ တင္ေနသည့္အရာတစ္ခုေၾကာင့္ ႏွစ္ဦးသား အေဝ မတည့္ ျဖစ္ၾကသည္။ မည္သို႔ လုပ္ရမွန္းမသိသျဖင့္ စာၾကည့္တိုက္မွဴးေလး ကိုစိုးထက္ထံ ဖုန္းလွမ္းဆက္သည္။ " ကိုစိုးထက္ေရ...က်ေနာ္ ဘာလုပ္ရမလဲဆိုတာ အၾကံေပးနိုင္ရင္ ေပးပါဦးဗ်.."